Psikolojik Sağlamlık: Kırılmadan Eğilmek

Hayat bazen bizi bir yaprak gibi savurur. Kimi zaman rüzgârın yönü bellidir, kimi zamansa fırtına bir anda kopar. Peki, bazılarımız bu fırtınalarda kırılırken bazılarımız nasıl oluyor da sadece eğilip yeniden dik durabiliyor? İşte buna psikolojik sağlamlık diyoruz. Psikolojik sağlamlık, yaşanılan zorlayıcı yaşam olaylarına rağmen yeniden ayağa kalkabilme, uyum sağlayabilme ve hayata devam edebilme gücüdür.
    
Amerikalı psikolog Emmy Werner’in 1950’li yıllarda yaptığı uzun süreli bir araştırmada, yoksulluk içinde büyüyen çocukların bir kısmının ilerleyen yıllarda sağlıklı bireyler olarak yaşamına devam ettiği fark edilmiştir. Werner bu çocukların ortak özelliğini “resilience” yani psikolojik dayanıklılık olarak tanımlar.
Peki, bu özellik doğuştan mı gelir, sonradan mı kazanılır? Aslında ikisi de. Genetik bir alt yapı olabilir, ancak yaşam deneyimleri, aile ilişkileri, sosyal destek ve kişinin içsel farkındalığı bu beceriyi geliştiren en önemli unsurlardır.
    Psikolojik sağlamlık, duyguları bastırmak değildir. “Ben güçlü durmalıyım, ağlamamalıyım, kimseye belli etmemeliyim.” diyerek kendimizi zırhların arkasına saklamak sağlamlık değil, savunmadır. Gerçek sağlamlık; yaşananları deneyimleyebilmek, ağlarken de güçlü kalabilmek, kırılırken de toparlanabilmektir.
Peki nasıl geliştirebiliriz bu yetiyi?
Öncelikle yaşadıklarımızı kabul etmek gerekir. Acıyı inkâr ettiğimiz sürece onu içimizde büyütürüz.
    İkincisi, “neden ben?” yerine “bu deneyimin bana öğretmek istediği ne olabilir?” sorusunu sormaktır.
    Üçüncüsü ise sosyal bağları diri tutmaktır. İnsan, insanla iyileşir.
    Ve son olarak; kendine şefkat göstermek gerekir. Zor zamanlarda kendine kızmak, süreci uzatmaktan başka bir işe yaramaz. 
Kırılmadan, acı çekmeden yaşamak mümkün değildir. Ama kırıldığınızda parçalarınızı sevgiyle toplamak sizin elinizdedir. Psikolojik sağlamlık, yıkılmamak değil, yıkıldığımız yerden yeniden ayağa kalkabilmektir.
SEDA İŞİSAĞ
Uzm. Psikolojik Danışman