Hayat Doyumu Nasıl Sağlanır

Hiç “her şeyim var ama yine de bir şeyler eksik” dediğiniz oldu mu? İşte o eksiklik hissi, modern çağın en sessiz çığlığıdır. İnsan, çoğu zaman mutluluğu dışarıda arar: daha iyi bir iş, daha güzel bir ev, daha fazla para, daha kusursuz bir beden… Ama hayat doyumu dış koşullarla değil, içsel anlamla ilgilidir.
Psikoloji literatüründe “hayat doyumu” (life satisfaction), kişinin yaşamını bir bütün olarak değerlendirmesiyle hissettiği genel memnuniyet düzeyi olarak tanımlanır. Pozitif psikolojinin kurucularından Martin Seligman, yaşam doyumunu beş temel bileşenle açıklar:
     Pozitif duygular (sevinç, huzur, minnettarlık)
     Angajman (yaptığın işe tam olarak dalabilmek)
    Anlam (hayata bir amaçla bağlanmak)
    İlişkiler (sağlıklı bağlar kurabilmek)
     Başarı (değerli bir hedefe ulaşmak)
Seligman bu modelin sonucunda şunu söyler “Mutluluk bir hedef değil, bir süreçtir.”
Peki neden bu kadar çok kişi, tüm bunlara sahip olduğu hâlde hâlâ tatminsiz hissediyor? Çünkü doyum, mükemmel olma çabasından değil, yeterince iyi olma cesaretinden doğar.
    Kendine sürekli “daha iyi olmalıyım” demek, hayatın keyfini elinden alır. Oysa bazı günler sadece çayını içip gökyüzüne bakabilmek bile yeterli bir başarıdır. Sizi tembelliğe itmiyorum merak etmeyin. Ama önemli bir gerçekten bahsediyorum. İçinizde yapabileceklerinizi, kabiliyetlerinizi bilen o iç sesiniz sizi sürekli yaka paça bir yerlere sürüklüyor olabilir. Ama bu esnada insan olduğunuzu da unutturuyor sanki.
Hayat doyumunu artırmanın küçük ama güçlü yolları vardır:
     Şükretmek: Beyin şükrü tekrar ettikçe mutluluk hormonu (serotonin) salgılar.
     Anlamlı ilişkiler kurmak: Yalnızlık, çağımızın en büyük mutsuzluk sebebidir.
    Kendini tanımak: Ne istediğini bilen insan, neye “hayır” diyeceğini de bilir.
    Kendine izin vermek: Her zaman üretmek, çalışmak, başarılı olmak zorunda değilsin.
    Anda kalmak: Geçmiş pişmanlıklarla, gelecek kaygılarla doludur. Şimdi ise yaşamın tek gerçek anıdır. 
Hayat doyumu, pürüzsüz bir yaşamın değil, kendinle barışık bir yaşamın ürünüdür. Mükemmellik değil, samimiyet iyileştirir. Ve bir gün dönüp geriye baktığında, “her şey tam değildi ama ben elimden gelenin en iyisini yaptım” diyebilmek… İşte asıl doyum budur. 
SEDA İŞİSAĞ 
Uzm. Psikolojik Danışman