Allah’ın İziniyle Velilerin, Neticilerin Kapılarını, Sebeplere Kapamaları Hakkında

Velilerde Cenab-ı Hakk’tan öyle bir kudret vardır ki atılmış oku yoldan geri çevirirler. 
Hak velisi, pişman olursa sebeplere eserlerin kapılarını kapar (Filleri Neticesiz bırakır.) fakat bunu Allah eliyle yapar. Allah’ın kudretiyle söylenmiş sözü, söylenmemiş hale getirir. Bu halde ki ne şiş yanar, ne kebap! Bütün kalplerdeki nükteleri işitir, gönüllerden o sözü yok eder.
Ey ulu kişi! Sana delil ve huccet (Belge) gerekse “Min ayetin evnünsssiha” (Bakara:106) ayetini oku.
“Ensevküm zikri” ayetini de oku da velilerin kalplere nisyan (unutturma) komaları kudretini anla! Veliler hatırlatmaya ve unutturmaya kadirdirler; şu halde herkesin gönlüne hâkimdirler.  Veli unutturma kudretiyle bir kişinin istidlal (Seziş) yolunu bağladı mı, o adamın hüneri bile olsa bir iş yapamaz.
Siz yüce kişileri alaya aldınız, bundan bir şey çıkmaz sandınız ama Kuran da “Ensevküm” 
(Mü’minün-109-111) ayetini bir okuyun!
Şehir ve köye sahip olan cisimlerin padişahıdır. Gönül sahibi ise gönüllerin sultanıdır. Hiç şüphe yok ki işler görüşlerin ayrıntısıdır. (fer’idir) şu halde insan, ancak göz bebeğinden ibarettir. Ben bunu tamimiyle söyleyemiyorum. Çünkü merkez sahipleri (Peygamberler) men ediyorlar. Mademki (Allah’ın inayetiyle) halkın unutması ve hatırlaması onun elindedir, imdatlarına da, o yetişir.  O güzel huylara huylanmış olan zat (Allah’ın velisi) her gece gönüllerden yüz binlerce iyi ve kötü hatırayı giderir. (uykudan sonra) evvel ki düşüncelerin hepsi Allah’ın hidayetiyle sahiplerini tanırlar.
Uyanınca sanat ve hünerin, sebepler kapısını açmak üzere yine sana gelir. Kuyumcunun hüneri, demirciye gitmez, bu güzel huylunun huyu, öteki kötüye mal olmaz. Hünerler ve huylar kıyamet günü yine koşa koşa sahibine döner. Güzel olsun, çirkin olsun, bütün huylar ve hünerler sabah çağında sahiplerine gelir. Nitekim posta güvercinleri, gönderilen mektupları yine uçtukları şehre getirirler. 
Konuyu biraz açalım;
Peygamberler ve evliyalar, yeryüzünde ilahi kudretin temsilcileridir. Bu kudret kendilerinin değil kendileriyle daima beraber olan Allah (C.C) aittir.
Peygamberler ve Evliyalar keramet sahibidirler; isterlerse, görevi yakmak olan ateş yakmayabilir, görevi boğmak olmak su boğmayabilir. İki dudağımız arasından çıkan kötü sözü iyi ve faydalı bir söze çevirir veya o sözü unutturarak söylenmemiş yapabilirler.
Bunun ispatı Bakara Suresinin 106. Ayeti olan : “Ma-nensah min- ayetin ev nunsiha” ayetidir. Bu ayette Allah (C.C) şöyle buyurmuştur:
“Biz bir ayetin hikmetini diğer bir ayetle değiştirir veya unutturursak, ondan daha hayırlısını veya bir benzerini yollarız.” 
Allah (C.C) vermiş olduğu bu hükmü değiştirmek, geri bırakmak veya unutturmak kudretini elbette Peygamberlere ve velilere de vermiştir. Peygamberleri ve velileri küçük gören, alaya alan kişilerin baki ve fani dünyaları hepten kararmıştır.  Peygamberleri ve evliyalar Allah (C.C) kudretiyle o zalim ve sapkın kişilerin gönüllerinde Allah’ın zikrini unutturup kalplerindeki iman nurunu gölgeleyebilirler.
Allah (C.C) Mü’minun Suresinin 109-111 ayetlerinde bu konuda şöyle buyurmaktadır:
“Bizim bir kısım mutlu kullarımız vardır ki ‘Ey bizim Allah’ımız! Biz senin birliğine inandık, bizi zatın ve sıfatının nurlarıyla ört ve bize acı derler.’ Hâlbuki Ey kureş kâfirleri! Siz onlarla istihza ettiniz (alay ettiniz) onlar da size benim zikrimi unutturdu.” 
Hayatta yapılan iyi ve kötü fiillerin sebebini insanlar neticelerini de Allah (C.C) tayin eder. Peygamberler, veliler ve arifler neticelerin kapılarını sebeplerle kapatabilirler. Çünkü onlarda Allah’ın (C.C) zatının ve sıfatının tecellilerinden kudretler vardır.
HZ. Mevlana
Mesnevi- 1669- 1690. Beyitlerm