Sürekli Olumsuz Düşünce Üzerine

Bir bahçeye girseniz size düşen meyvelerin iyisini kopartmaktır. Hatta koparmasında zorlansanız ondan bir keyif almaktır. Böyle güzel bir bahçede meyvelerin iyisini değil de sürekli çürüğünü ve yetişmemişini görmek veya göstermek olumsuz düşünceye bir örnektir. İşte, insan için hayatın her alanı bir bahçedir. İyi şeyleri alıp fena şeylerle meşgul olmamak olumsuz hususlardan korunmak için en ideal yöntemdir. Çünkü fena şeylerle meşguliyet fena tesir eder.  Hayatımıza dokunan olumlu şeyleri görmezden gelmek, bunun yerine sürekli kokuşmuş ve murdar şeyler nazar etmek olumsuz düşünce alışkanlığına sebep olmaktadır. Yani her bir şey de olumsuzu görmek ve ilk olarak olumsuz olandan başlamak, ilk olumsuz yorumu yapan kendisi olmak ve olumsuz görüşlerini sıralamak bu alışkanlığın bir göstergesidir. “Yine beğenmeyecek” veya “kesin eleştirecek” gibi bir kimlikle tanımlanmak hiçbirimiz için hoş olmasa gerektir. Sürekli olumsuz düşünce alışkanlığının temelleri çocukluğumuza kadar dayanabilmektedir. Bu nedenle çocukluk dönemi çok önemli olup sürekli olumsuz değerlendirmeler yapan çocuklarımıza olumlu ve güzel olanı da görebilmeyi öğretmek gerektir. Olumsuz olanın ardından olumlu olanı da göstermek hayatın bu iki denge arasına gittiğini fark ettirmek lazımdır. Yoksa sürekli olumlu düşün demekte yanlış bir yönlendirme ve bilgilendirme olacaktır. Bizim burada kastımız olumsuz düşüncenin tamamen bize hâkim olmamasıdır.  Yeri geldiğinde olması gerektiği kadar olumsuz veya eleştirisel düşüncede lazımdır. İnsanidir ve normaldir. Hayatın bir duygular terazisi olduğunu unutmamalı bu terazinin dengesi kadar mutlu olacağımızı bilmeliyiz. Son olarak şunu söylemek isterim ki sürekli olumsuz düşünce yaşama şevkini ve     hayat lezzetini kaçıran bir husus olduğundan üzerinde ehemmiyetle durulması gereken bir konudur.