Şefkat Eğitimi

Şefkat eğitiminin ne kadar önemli ve gerekli olduğuna daha önceki yazılarımızda değinmiştik. Öncelikle ve özellikle şefkat madeni olarak nitelendirdiğimiz annelerimiz her çocuğun birinci öğretmeni ve birinci arkadaşıdır. Şefkat hususunda en tesirli ders anneden çocuğa aktarılır. Bir çiçeğe, bir kuşa nasıl davranacağı ilk ondan öğrenilir. Şefkatinde, şiddetinde ilk tecrübe edildiği yer ailedir. Şefkat-i insaniye denilen yaratılışta fıtratlara konulmuş fakat şefkat eğitimi ile ayakta tutulması gereken bir değer vardır. Bu değer insanı insan yapan bir değerdir. Bu değer ailede özellikle anne aracılığı ile çocuğa benimsetilir. Baba ise bu duruma kuvvetin sadece sertlik ve kabalık olmadığını, sahip olunan gücün şefkatle kullanılması gerektiğini göstererek katkı sunar. Bu şekilde ailede bir şefkat kültürü ortaya çıkar ve bilmeyerek bile olsa uygulamalı bir şefkat eğitimine dönüşür. Şefkat öyle bir etkiye sahiptir ki kendi masum yavrusuna şefkat eden birisi başkalarının da bütün masum yavrularına şefkat eder. Kendi bahçesindeki çiçeğe şefkat eden başka bahçelerin çiçeklerine de şefkat gösterir. Şefkat eğitimin en temel sırrı aşk ile şefkati ayırabilmektir. Çocuklarınıza aşk duygusu ile yaklaşmayın. Aşkta yüceltme, kusuruz ve hatasız görme, en mükemmel ve en harika sensin anlayışını çocuğa yansıtma vardır. Bu ise çocuğa “ben başkalarından farklıyım, ben özelim” düşüncesi verir. Aşk, dardır ve tek kişiye yöneliktir. Şefkat ise çok geniştir, herkesi içerisine alır. Az önce söylediğimiz gibi bir zat şefkat ettiği evladı münasebetiyle, bütün yavrulara, bütün canlı veya cansız her şeye şefkat gösterir. Onun için şefkati anlamak ve arkasından şefkat eğitiminin taşlarını döşemek lazımdır.