Bîtarafâne

Bîtarafâne yani tarafsız olabilmek. Ayırmadan, ayrıştırmadan eşit ve adil davranmaktır. Benim tarafımdansın, benim fikrimdesin, benim dünya görüşümdensin demeden hareket etmektir. İnat, intikam ve kin beslemeden herkese karşı adaletle yaklaşmaktır. Adaletsizlik sebebiyle başkasının hakkına girmek söz konusu ise bîtarafâne kalarak kendimizi korumak en güzelidir. Bîtarafane olmak zordur, ama çok kıymetlidir. Aileden başlayarak, toplumun her yerinde her işte her meslek erbabında görülmesi lazımdır. Yanlış anlaşılmasın bîtaraf kalmak hiçbir şeye karışmamak, alakadar olmamak, görmezden gelmek demek değildir. Bîtaraf olmak bir mesele karşısında taraf tutmadan haklı olanın haklılığını, haksız olanın ise haksızlığını tescil etmektir. Bîtarafâne olanının bir tarafı varsa o da haktır, hukuktur. Onun tarafsızlığı bu iki temel değere taraf olmaktır. Bu bîtaraf oluşun en güzel izahı, bir emir ve vazife olarak Kuran-ı Kerimde ifade edilmektedir. “Ey iman edenler! Kendiniz, ana babanız ve en yakınlarınızın aleyhine de olsa, Allah için şahitlik yaparak adaleti titizlikle ayakta tutan kimseler olun. (Şahitlik ettikleriniz) zengin veya fakir de olsalar (adaletten ayrılmayın). Çünkü Allah ikisine de daha yakındır. (Onları sizden çok kayırır.) Öyle ise adaleti yerine getirmede nefsinize uymayın. Eğer (şahitlik ederken gerçeği) çarpıtırsanız veya (şahitlikten) çekinirseniz (bilin ki) şüphesiz Allah, yaptıklarınızdan hakkıyla haberdardır.”(Nisa Suresi 135.    Ayet) İşte, bîtaraf olmanın en yüksek ve en mükemmel mertebesi başta kendimiz sonra en yakınlarımız bile söz konusu olsa değişmeden, bozulmadan ve sarsılmadan aynı tarafsızlığı gösterebilmektir. Gerçek manada bîtaraf olabilenler karşısındaki kişinin ekonomik durumunun ne olduğuyla ilgilenmez ve ondan etkilenmezler. Zengin ve fakir oluşlar onların bîtaraf oluşunu zerre kadar değiştirmez. Ne mutlu her zaman bîtarafâne kalmayı başarabilenlere.