Hukuka Olan Güveni Artırmak -2

Anayasa Mahkemesi Başkanı Kadir Özkaya’nın 20-21 Ekim tarihlerinde Diyarbakır’da yapmış olduğu konuşmasından bazı alıntılar yapmaya bu yazımızda da devam etmek istiyorum. “Bağımsız ve tarafsız bir yargının varlığı öncelikle o faaliyeti yürütecek olan bağımsız ve tarafsız hâkim ve savcıların varlığıyla mümkündür. Zira devletin ve toplumun bekası açısından mutlak bir gereklilik ve zorunluluk olan hakkın ayakta tutulmasında ve adaletin sağlanmasında en önemli sorumluluk yargısal faaliyetlerin başaktörleri olan hâkim ve savcılara aittir. Bir başka söyleyişle adaleti tesis etme görev ve sorumluluğu temel olarak hâkim ve savcılarındır.” Sayın Özkaya’nın da ifade ettiği gibi adalet dağıtımının ana merkezi adliyeler yani hâkim ve savcılardır. Onların kararları hukuka olan güvenin artması veya aksine olarak hukuka olan güvenin sarsılması noktasında ana etkendir. Bu nedenle kılı kırk yarmak denilen adalet hassasiyetine sahip olmakla birlikte dışı etkilere karşıda “sağırca” olmak gerektir. Bu “sağırca” olmak nedir derseniz: “Adalet talebini tam bir adaletle karşılamaktan başka bir düşünceye sahip olmamaktır” derim. Yani adalete hissiyatını karıştırmamak ve herhangi bir tarafgirliğe kapılmamaktır. Adalet hakikati, hiçbir hissiyatla ve harici tesirle müteessir edilmemelidir. Çünkü onun mahiyeti böyle bir vaziyeti kaldırmaz. Yoksa adalet, adalet olmaktan uzaklaşarak acayip bir şekil alır. Savcı ve hâkimler; iddia ve kararlarına, hüküm ve muamelâtına(davranışları)  kendi şahsi, siyasi, dünyevi, dini ve ırki gibi tarafgirliğe sebep olabilecek düşüncelerini karıştıramazlar. Karıştırdıkları zaman adalet edemezler. Bu nedenle karar vericiler sadece adalet namına karar vermeli, adalet kanunları dışında başka bir şey namına verilecek kararlardan çekinmelidirler. İnsanlar emarelere yani gördüklerine göre hükmederler. Adaletin ise adil olmak ve o adil oluşu fiilen göstermekten başka bir emaresi yoktur.