Önce İyi İnsan

Eğitimdeki en büyük hedeflerimizden birincisi iyi insan yetiştirmektir. Ülkeleri yönetenler toplumdaki her ferdin iyi yetişmesini, iyi davranışlar sergilemesini isterler. Eğitim politikalarını ona göre belirlerler. Analar, babalar çocuklarının iyi insanlar olarak büyümelerini ve toplumdaki yerini almalarını arzu ederler. Bunun için varını, yoğunu dökerler ortaya. Çünkü gelecek iyi ve nitelikli yetişmiş yeni neslindir. Hz. Adem’den(as) Hz. Muhammed’e (as) kadar bütün peygamberlerin ümmetlerine hep iyilik üzerine öğütler verdiğini biliriz. Hepsi bir tarafa iyi insan olmak insanı ve her şeyi yoktan var eden yüce Allah’ın emridir. 
Durum böyleyse bu kadar kötü insan nereden çıktı? İnsanlar kötü olmak için neden bu kadar gayretli ve isteklidir? Bir başkasına bilerek, isteyerek kötülük yapanlar nasıl bir ruh hali içindedirler? Bir başka deyişle kötülük yapma dürtülerinin sebebi nedir? Bu soruları daha da uzatmak mümkün. İlk insandan bu yana hep bu çelişkilerin içinde bocalayıp durmuştur insanlık. Bazı insanlara “İyi insan” nitelemesi yaparken bazılarının ismini bile anmak istemeyiz.
Her şey zıddıyla kaimdir. Gece olmadan gündüzün, kış gelmeyince baharın, yazın kıymetini bilmeyiz. Yokluk çekmeden varlığın değerini anlamayız. Hastalık gelmeden sağlığımızın farkına bile varmayız. Hele ihtiyarlık gelince başa, taşın sert olduğunu, geçen o güzel günlerin bir daha geri gelmeyeceğini anlarız. Yaratanın sebebini çözemediğimiz bir sırrıdır bu. İyileri ve iyiliği yaratmış; karşısına kötüleri çıkarmış. Aslında her insanın fıtratında iyiliğe de kötülüğe de eğilim vardır. Halikımız tercihi bize bırakmış. Dünya hayatından sonra gelecek ebedî hayatımızdaki yerimizi buradaki yaşayış biçimimiz belirleyecek. Bu sebeple önce iyi insan olmayı seçmeliyiz.
Aileler çocuklarını yetiştirirken önce iyi insan olmalarını istemekle birlikte kariyer sahibi bir mesleğe sahip olmalarını sanki daha ön plana çıkarıyorlar. Çocuklarının geleceklerini belirleyecek sınavlarda yüksek puanlar alması için elinden geleni yapan analar, babalar karakteri sağlam bireyler yetiştirmede aynı derecede dikkatli ve gayretli davranmıyorlar çoğu zaman. Çocuklarımız hâkim olsun, hekim olsun, mühendis olsun; çok para kazansın, zengin olsun; ünlü olsun, itibarlı olsun. Olsunların sonu yok ama ne olursa olsun önce iyi insan olsun diyen ne kadar?   
İyi olmayı göz ardı edenler, ünlü psikolog Doğan Cüceloğlu’nun söylediği gibi hayatı ‘mış’ gibi yaşayanlardır. İyi öğretmen, iyi doktor, iyi hâkim, iyi mühendis yerine; öğretmenmiş, doktormuş, mühendismiş gibi rol kesenler aslında  insanlara en büyük kötülüğü yapanlardır. Temelinde iyi insanlık yoksa mesleklerini de ‘miş’ gibi yaparlar. İyilere sözümüz yok tabi. Onlar başımızın tacı.
Yıllar önce görev yaptığım okula hayırseverlerin yardımıyla mermerden bir çeşme yaptırdık. Çeşmenin üstüne de “ÖNCE İYİ İNSAN” sözünü yazdırdık. Bu söz bizim sloganımız oldu. Her fırsatta bu sözü tekrarladık. Mezun ettiğimiz öğrencilerimiz bu sözü hiç unutmadılar. Hatta öğretmen olanlar “Hocam öğrencilerimize ilk dersimiz iyi insanlık üzerine oldu.” diyerek yapılan işin önemini ve değerini ifade ettiler. Aynı değerlendirmeleri diğer meslek gruplarındaki öğrencilerimizden de aldığımız olmuştur. Bu sebeple diyoruz ki, önce iyi insan yetiştirmeliyiz. Çocuklarımız gözde mesleklere sahip olsunlar ama önce iyi insan olsunlar. Vatanını, milletini ve kendilerini seviyorlarsa iyiliklerinin gereği olarak iyi işler yapsınlar. Hayatlarını ‘mış’ gibi yaşamasınlar. Unutmayalım hayat rol yapacak kadar uzun değil. İyilikle kalın efendim…