Neyi Unuttuk--Neyi Kaybettik-Neyi Hatırladık-Neyi Kazandık?

    Hiç şüphesiz ki bütün ilimlerin içinde din ilminden daha büyük bir ilim yoktur. İnsanlara faydalı bütün ilimler dinimizin önemli bir koludur. Yine hiç şüphesiz ki din, kökü birlik, beraberlik, sevgi, saygı, muhabbet, birlik, beraberlik, cömertlik ve yardımlaşma dalları olan bir ağaçtır. O mükemmel ağacın dalının yapraklarının her birisi bizlere güzel ve faydalı bir şeyler fısıldamaya çalışır da bizler bunun farkına bir türü varamıyoruz. Okumayı, anlamayı, anlatmayı, insanlara faydalı olmayı ve tefekkür etmeyi unuttuk mu ne?
     Kişi gücü yettiği kadar din ilmini, ilmihal bilgilerini öğrenmeye çalışmalıdır. Bilmediği konularda hiçbir zaman ahkâm kesmemeye çalışmalıdır. Bilmediği bir soru sorulursa bilmediği halde cevap vermeye kalkışmamalıdır. Bu dünyada yaşadığı süre içinde hem dünyası ve hem de ahireti için hazırlık yapmaya bakmalıdır. Aylık kazancının belirli bir bölümünü ihtiyaç sahiplerine dağıtmasını bilmelidir. Elinde bir dilim ekmeği bile varsa onu bölüşmeyi bilmelidir. Elin etlisine sülüsüne karışmamaya özen göstermelidir. Her bir insanı sadece ve sadece Allah (c.c.) rızası için sevmeye bakmalıdır. Bir başkasının kazancında gözü olmamalıdır. 
   Hiç şüphesiz ki açgözlülük, gıybet ve dedi kodu günümüzün en bulaşıcı hastalıklarından birileridir. Bu hastalıklara yakalanmamaya dikkat etmelidir. Kendisine herhangi bir musibet veya hastalık geldiğinde Allah’ı kullara şikâyet etmeye kalkmamalıdır. Her bir şeyin de mutlaka Allah’tan geldiğini bilmeli ve ona göre hareket etmeye bakmalıdır. Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’in buyurduğu gibi: “İnsanların en hayırlısı insanlara faydalı olandır.” Sözünü aklından çıkarmamaya özen gösteren ve gereğini yapmaya çalışandır.
   Yine hiç şüphesiz ki kendini bilen o insan, kendisini yoktan var eden Allah’ı, Peygamberi, anasını, babasını, seven sayan, dinin emir ve yasaklarına uyandır. Ana-babasının bir istediğini iki etmeyendir. Zamanında abdestini alıp, namazını kılandır. Mümkün olduğunca diğer insanlara göre cömertlik ağacına yapışandır ve onu hiçbir zaman bırakmayandır. Bilmediklerini birilerine sormayı, araştırmayı incelemeyi, zaman zaman tefekkür etmeyi, yatmadan öce her gün kendini hesaba çekmeyi bilmelidir. Benlik davasından kesinlikle kaçınmaya çalışmalıdır. Hiçbir işte aceleci olmamalıdır. Hiçbir kimseyi kötülemeye çalışmamalıdır. Bilmediği konularda istişare ve istihareye önem vermelidir. Dostunu düşmanı bilip ona göre hareket etmelidir. Öğrendiği ve bilgi konuları birilerine anlatma görevin üstlenmelidir. Sonradan özür dileyeceği bir sözü sarf etmemeye özen göstermelidir. Okumaya, incelemeye ve yazmaya karşı hırslı, azimli ve iştiyaklı olmalıdır. Her zaman ve her halükarda tatlı dilli ve güler yüzlü olmaya bakmalıdır ki Allah’ın sevdiği kulular zümresine dâhil olabilsin. 
“Kibir, haset, buğuz gider,
Kuşlar bile dua eder,
Aklı olan şükür eder,
Seher vakti, seher vakti.”
  Diyen şairin dörtlüğüne kulak vermeye çalışmalıdır.