Türk Dil Kurumu’na (TDK) göre “irtica”, en genel anlamıyla geri dönme ve eskiye dönüş arzusu olarak tanımlanır. Bu kullanım, yalnızca fiziksel bir geri dönüşü değil; aynı zamanda düşünce, yaşam tarzı ve toplumsal düzen açısından geçmişe yönelme isteğini de kapsar.
Arapça Kökeni ve Etimolojik Yapısı
İrtica kelimesi Arapça kökenlidir ve “rec‘a” kökünden türemiştir. Bu kök;
• geri dönmek
• iade etmek
• yeniden istemek
gibi anlamlar taşır. Bu yönüyle kelime, sadece dilsel bir karşılık değil aynı zamanda kavramsal bir dönüş fikrini de içerir.
Osmanlı’dan Günümüze Kullanımı
İrtica kavramı, özellikle II. Meşrutiyet döneminden sonra Türk siyasal literatürüne girmiştir. Bu dönemde yaşanan toplumsal ve siyasi olaylar sırasında, yeniliklere karşı çıkan hareketler “irticaî” olarak nitelendirilmiştir.
Bu kullanım zamanla genişleyerek, özellikle:
• modernleşme karşıtı hareketler
• eski yönetim düzenine dönüş isteyen gruplar
• reformlara tepki gösteren siyasi için kullanılan bir tanımlama haline gelmiştir.
Yorumlar
Kalan Karakter: