Zonguldak’ta Yerin 120 Metre Altında Sahur: Maden İşçilerinden Duygulandıran Ramazan Mesaisi

Kömür üretiminde kullanılan ahşap direk ve kalaslardan masa kuran işçiler, sahur vaktinin yaklaşmasıyla birlikte hazırlıklarını tamamladı. Baretlerinin ışığı altında aydınlanan ocakta, ilk sahurun heyecanı ve manevi atmosferi bir arada yaşandı.

Yanlarında getirdikleri domates, salatalık, soğan, biber, peynir, zeytin, konserve ve ekmekle sahur yapan işçiler, kömür karası elleriyle ekmeklerini bölerek sofralarını paylaştı. Yapılan duanın ardından hep birlikte oruç için niyet edildi.

“Yer Altı Daha Zor Ama Ekmek Parası”

Yaklaşık 15 yıldır maden işçisi olarak çalışan 45 yaşındaki Şener Zurnalı, yer altında sahur yapmanın hem zor hem de duygusal bir deneyim olduğunu söyledi.

Çalışma şartlarının ağır olduğunu dile getiren Zurnalı, şunları kaydetti: “Yer üstüne bakarak, yer altı daha zor ama yapacak bir şey yok, ekmek parası. Mecburen çalışıyoruz. Yine bir ramazan geldi, Allah'a şükürler olsun. İnşallah bu ramazanı da mutlu, sevinçli bir şekilde geçiririz. Allah'ım inşallah bayrama da ermeyi nasip eder.”

İlk sahuru ailelerinden ayrı yapmanın burukluğunu yaşadıklarını belirten Zurnalı, sözlerini şöyle sürdürdü: “Yapacak bir şey yok. Ekmek parası, mecburiyetten çalışmak zorundayız. Onlar da ekmek bekliyor. Sofrada peynirimiz, zeytinimiz, domatesimiz, salatalığımız, soğanımız, barbunyamız vardı. Arkadaşlarla evden ne getirdiysek burada paylaşıp beraber bir şekilde oturup yiyoruz. Sahurdan sonra işimize devam ediyoruz.”

“120 Metre Yer Altına İnince Her Şeyle Bağınızı Kesiyorsunuz”

12 yıldır maden işçisi olan 46 yaşındaki Selahattin Ordu ise yer altında çalışmanın zorluğunu şu sözlerle anlattı: “Oraya girdiğinizde her şeyle bağınızı kesiyorsunuz. 120 metre yer altına iniyoruz, şartlar ağır. Kısa süreliğine her şeyi unutuyoruz. Bir ramazan ayına daha ulaştık. Arkadaşlarla birlikte ilk sahurumuzu yaptık. Herkes evinden getirmiş olduğu yolluklarla sahurumuzu eda ettik.”

Aile hasretinin her zaman ön planda olduğunu belirten Ordu, iş arkadaşlarının da bir aile gibi olduğunu vurguladı: “Ailemiz ön planda oluyor ama buradaki iş ortamında arkadaşlarımız da bizim bir ailemiz oluyor. Destek olabiliyoruz birbirimize. Buruk oluyor. Evde yapmak tabii ki farklı oluyor. Şartların bunları gerektirdiği ve ekmek paramızın peşinde olduğumuz için, ailemizin geçimini sağlamak için bu şartları kabul ediyoruz.”