Yeterli olmadığını

Yeterli olmadığını

Bina tamiri yapan ekibi izliyoruz. 7 kişi çalışıyor 3’ü usta, 4’ü yardımcı. Ustaların günlük ücreti 120 TL, yardımcıların 80 TL. Ekip sıra beklenilerek işe başlatılabildi.

Açık tanımla iş yaptıracaklar sıraya giriyor. İlginç olanı 7 kişinin hepsinin 50 yaşın üstünde, emekli maaşı alır konumda olması, ek iş olarak yapıyorlar inşaat tamir işlerini. İş yerine 5’inin özel araçla gelmesi, davranışları, görünümleri ekonomik yapılarının yeterli olduğunu açık gösteriyor.

Bize göre iş hayatı açısından sağlıklı bir görünüm değil. Çözemediğimiz bir konuya bir türlü açıklık getiremiyoruz. Toplumda gerçek manada işsizlik sorunu yaşanıyor. Milyonlarca genç iş arıyor. Kısmen öğrenim görmüş ama, çoğunluğu branşlaşmamış, genel kültür edinmeyi yeterli görmüş, iş arıyor.

Branşlaşma, öğrenim, eğitim alt yapısı, çalışma kültürü oluşmadığı için iş hayatının taleplerine cevap veremiyorlar. Öğrenimi, eğitimi kişisel tercihleri birbirine karıştırıyorlar. Ya iş beğenmiyor, yada önce ücreti yetersiz buluyorlar. İş aramaya devam ediyorlar. İşin gerçeği iş hayatının çalışan talebi alt yapı yetersizliklerden cevap bulamıyor.

İş’siz gençler gönlüne göre ücret, iş saatli mesai, tatilli istiyor. İşçi çalıştırması gerekende, bir şekilde bulduğu çalışacak yapıda olanla, iş hayatını güçlükle de olsa sürdürmeye çalışıyor.

İş var çalışmak istiyenin tanımına uymuyor. İşveren var, işçi bulamadığından, istikrarsız bir çalışma düzeninden şikayetçi. Karşılıklı sorunlar yaşanıyor iş hayatında.

Dolayısıyla da öncesi dönemler kendisini branşlaşarak yetiştirmiş, iş hayatının türlü sorunlarını fedakarlık aşarak emekli olmuş işçi, talep üzerine yeniden devreye giriyor. Ek iş olarak gençlerin olması gereken iş boşluğunu, sahayı dolduruyor.

TV’de çalışma hayatıyla ilgi konuşmada benzeri sorunlar tartışılıyor. Resmi verilerde genç işsizler sayısının arttığını gösteriyor. Örneğin 2016 Ağustos ayında %19,8 olan genç işsiz oranı, sözde ekonomik başarılı gelişmelere rağmen 2017’nin aynı ayında yüzde 21,2 rakamına yükselmiş, %2 civarı artış gözüküyor.

Genç nüfus sahibi olmak, 3-5 çocuk iyi de, gençlerin iş hayatını düzenlemede, iş sahibi yapmada varılan nokta hiç de iyi değil. Başa döndüğümüzde işsiz gençler düşüncelerine göre iş bulamıyor. Sokaklarda, caddelerde, cafelerde, spor salonlarında zaman öldürüyor. Aileye yük, üretici değil, tüketici oluyor. Örnek de olduğu gibi boşluk, o veya bu şekilde dolduruluyor. Emeklisi, merdiven altı vs. kusurlu çalışma düzeni devreye giriyor. Karmaşa devam ediyor.

Bize göre öğretimi, eğitim, branşlaşmayı, çalışma düzenini el birliğiyle ön plana almalıyız. Gençlerimizi iş hayatının taleplerine cevap verecek yapıya kavuşturmamız, eğitmemiz gerekiyor.

İşsiz genç oranında, sayısında, görülen artış hizmetde-üretimde, yatırımda, çalışma kültüründe sağlanan gelişmelerin, yeterli olmadığını iş’siz genç sayısının arttığını, sorunun büyüdüğünü gösteriyor.