O yük, Server Beşirli’nin yüreğinden kopup Türkiye’ye doğru yola çıkan bir kardeşlik emanetiydi.
Depremin acısını kendi acısı bilen Beşirli, “Onlar üşüyorsa biz de rahat uyuyamayız” diyerek imkânsızlıklar içinde hazırladığı eşyaları Türkiye’deki depremzede kardeşlerine ulaştırmak için yola çıktı. Ne taşıdığı yatakların sayısını ne de yolun zorluğunu düşündü; aklında yalnızca Anadolu’da soğuk gecelere uyanan çocuklar vardı.
Server Beşirli’nin bu yolculuğu, bir yardım hareketinden çok daha fazlasıydı. Bakü’den Anadolu’ya uzanan bu yol, iki devlet bir millet sözünün ete kemiğe bürünmüş haliydi. O, sadece eşya taşımadı; vefayı, merhameti ve kardeşliği taşıdı.
Yorumlar
Kalan Karakter: